Τέχνες του δρόμου – festival international des arts de la rue de Chassepierre

IMG_1817

Colbok (CIE)

Συμμετέχοντας ως εθελόντρια στην 44η επέτειο του φεστιβάλ των τεχνών του δρόμου, ανακάλυψα τι πραγματικά σημαίνει τέχνες του δρόμου και πως αυτό λαμβάνει χώρο και τόπο κάπου στο Βέλγιο με τον πιο εντυπωσιακό κι αποτελεσματικό τρόπο.

Πιάνοντας όμως από την αρχή το νήμα αυτής της ” καλλιτεχνικής κατηγορίας “, θα πρέπει να τονιστεί πως οι τέχνες του δρόμου δεν είναι η urbain art (κατά κόσμο graffiti) αλλά αγκαλιάζει ένα τεράστιο φάσμα δραστηριοτήτων που διαδραματίζονται στο δρόμο, χωρίς σκηνικά και κανόνες. Οι καλλιτέχνες είναι ηθοποιοί, χορευτές, τραγουδιστές, οργανοπαίχτες, κλόουν, ακροβάτες κλπ, το βασικό στοιχείο είναι ο χωρός δίχως περιορισμούς κι η άμεση επικοινωνία με το κοινό. Θα λέγαμε με απλά λόγια, πως είναι οι τέχνες που λαμβάνουν χώρο σ’ένα φυσικό πλαίσιο πλήρως διαφοροποιημένο με όσα “επιβάλλονται” στις καλλιτεχνικές εκδηλώσεις. Οι τέχνες του δρόμου εξελίσσονται χωρίς απόλυτους κανόνες, όλα παίζουν κι όλα παίζονται.

Μ’αυτή τη λογική εδώ και 44 χρόνια, πλέον πάμε στην 45η επέτειο του φεστιβάλ, έχει στηθεί μια γιορτή καλλιτεχνών που μαζεύει εξερευνητές και λάτρεις αυτού του τύπου  δρώμενων. Οι καλλιτέχνες είναι πάρα πολλοί και τα εκθέματα ποικίλα, παρολαυτά είναι σχεδόν αδύνατο να εναπωθέσω όλα όσα παρακολούθησα αυτές τις δύο μέρες.

Μιλώντας κάπως περιληπτικά για την οργάνωση – προσπαθώντας να παρουσιάσω και τον εκπληκτικό όγκο του προγράμματος – θα παραθέσω μια γενική περιγραφή των όσων συνέβησαν, παίρνοντας κάποια παραδείγματα ομάδων με τις οποίες κιόλας δούλεψα.

Στην παρακάτω φωτογραφία, βλέπουμε την πρώτη όμαδα καλλιτεχνών με το όνομα Bazar Palace, που ήρθα σε επαφή. Στα πλαίσια μιας πολύ έντονα εξερευνητικής και πειραματικής δοκιμής οι τρείς καλλιτέχνεις (τρείς γυναίκες) θέλησαν να στήσουν ένα “τοίχος” από ξυλάκια στην αυλή του χωριού με τη βοήθεια των περαστικών. Η ιδέα ταίριαζε απόλυτα με την ουσιά των τεχνών του δρόμου, που χαρακτηρίζονται από τη διαδραστικότητα και τον αυθορμητισμό. Το βασικό ήταν πως η τελική κατασκευή της πρώτης μέρας θα έμενε αφύλαχτη όλη τη νύχτα μέχρι την επόμενη το μεσημέρι όπου η ομάδα μαζί με τους εθελοντές-περαστικούς θα συνέχιζε το χτίσιμο. Πέρα από τα ΥΠΕΡΑΡΙΘΜΑ παιδιά που θέλησαν να συμμετάσχουν χωρίς να γνωρίζουν τους ακριβείς κανόνες και τη λογική, υπήρξαν κι αρκετοί ενήλικες που προσπάθησαν έστω και για ένα λεπτό να πλησιάσουν. Ένιωθαν πως έστω για λίγο συντελέσουν κι αυτοί στο έργο, κάτι το οποίο ήταν και μια από τις βασικές πεποιθήσεις των καλλιτεχνών.

IMG_1830

Bazar Palace (le)

Τώρα όσο αναφορά τα γενικά, οι βασικοί πυρήνες των χώρων του φεστιβάλ ήταν το χωριό (που βλέπουμε και πιο πάνω και πιο κάτω) , πρακτικά δηλαδή κάθε δρόμος του χωρίου (που δεν ήταν και πάρα πολλοί, μιλώντας για ένα μικρό πραγματικά χωριό) και δύο χώροι έξω από το χωριό, ένας πάνω στο ποτάμι Semois, κι ο άλλος στην πλευρά του δρόμου που οδηγούσε στην έξοδο από το χωριό.

Οι αποστάσεις δεν ήταν μεγάλες κι όλα γινόντουσαν εύκολα με τα πόδια.

Εγώ βρισκόμουν στο χωριό έτσι ώστε να συνοδεύω τους καλλιτέχνες στους χώρους διαμονής και παρουσιάσης των έργων τους και να βοηθώ στην προετοιμασία.

IMG_1822

Bazar Palace (le)

Στο χωριό υπήρχαν δύο τύποι καλλιτεχνικών δρώμενων : οι παραστάσεις σε συγκεκριμένο χώρο, και τα σόου στο μέρος μηδέν, το οποίο δεν ήταν άλλο από διάφορες περιηγήσεις των καλλιτεχνών στα σοκάκια του χωριού προσφέροντας θέαμα στους περαστικούς. Σ’αυτά τα πλαίσια υπήρχαν μουσικοί που περπάταγαν από τον ένα χώρο στον άλλο μέχρι να φτάσουν στη σκηνή χορεύοντας και κάνοντας σόου, μια γυναίκα με ένα άλογο – ανάλογα βεβαίως ντυμένη, η γνωστή Tiguidap – να περιπλανιέται και να κάνει κόλπα, ένας κλόουν ονόματι Brizzi που ζωγράφιζε το δίχως άλλο εξαιρετικά εύστοχα πορτραίτα κι άλλοι πολλοί.. Όπως κι ο ευγενέστατος κύριος της παρακάτω φωτογραφίας όπου “ταξίδευε” το χωριό κι εξερευνούσε τους περαστικούς.

IMG_1835

Ekart (CIE)

Βεβαίως υπήρχαν και παραστάσεις σε συγκεκριμένα σημεία, όπως θεατρικά και συναυλίες. Το πρώτο βράδυ μάλιστας της Παρασκευής, είχα την τιμή να παρακολουθήσω τη νεανική ομάδα Planète Cirque ASBL από ακροβάτες-ζογκλεριστές, που ήταν κάτι το μοναδικό. Εγώ ούσα συνηθισμένη στα 10χρόνα και 12χρόνα παιδιά που ασχολούνται ερασιτεχνικά και ίσως για πλάκα λίγο με μπαλάκια και σκοινιά, έμεινα με το στόμμα ανοιχτό μπροστά στην πραγματικότητα. Αντίθετα με ό,τι περίμενα, στην σκηνή παρουσιάστηκε μια ομάδα ολοκληρωμένων και συγκεντρωμένων καλλιτεχνών που κατόρθωναν εξαιρετικά κόλπα. Μια μικρή ντροπή την ένιωσα για τα δικά μου εφηβικά χρόνια, τολμώ να πω.

Στην παρακάτω φωτογραφία, εμφανίζεται ένας από τους τρεις καλλιτεχνές-ηθοποιούς που περιπλανιόντουσαν στο χωριό και πείραζαν τον κόσμο. Λάτρεψα κυριολεκτικά τα κουστούμια τους, αλλά και την ευελιξία των κινησεών τους να περπατούν, να κάνουν κωλοτούμπες και να ξαπλώνουν μέχρι και στο δρόμο.

IMG_1882

Ecart (CIE)

Στη συνέχεια, οι χώροι εκτός χωριού ήταν περισσότερο δοσμένοι στα μουσικά συγκροτήματα και στις μεγάλες σκηνές ακροβατικών σόου. Δύο τα κρατούμενα λοιπόν : μουσικά συγκροτήματα – κάτι το φανταστικό – γιατί εννοείται πως κάθε λάιβ είχε κάτι το διαφορετκό και το μεγαλιώδες, και ακροβατικά σε τεντωμένα σκηνιά, ψηλά μονόκυκλα ή βοηθούμενα από ογκώδεις κατασκευές.

Ένα από τα καλύτερα live που παρακολούθησα και τα δύο βράδια, ήταν του συγκροτήματος Les commandos percu, ένας συνδιασμός νέου ήχου με κρουστά αυτοσχέδια από τενεκέδες και πιατάκα μουσικά, σκηνοθετημένα πυροτεχνήματα που έντυναν τον ήχο και μεταμφιεσμένοι μουσικοί με βαμμένα πρόσωπα σαν κυριολεκτικά κομμάντος. Μια απίθανη και μοναδική εμπειρία με τη συνοδεία βεβαιώς της πυροσβεστικής που διαβεβαίωνω την ασφάλεια μας μέσα στο δάσος. Τα υπόλοιπα συγκροτήμα έπαιξαν σε μια σκηνή πιο πέρα, στημένη κάτω από μια τεράστια τέντα κοντά στα μικρά κιόσκια φαγητού και ποτού. 

Σε μια προσπάθεια να αποθανατίσω τη συναυλία των Commandos percu κατάφερα να βγάλω την παρακάτω φωτογραφία, δείχνοντας όχι μόνο τα πυροτεχνήματα αλλά και τον όγκο της σκηνής, τους φωτισμούς και ελάχιστα αλλά έντεχνα τις φορεσιές των μουσικών.

IMG_1908

Commandos Percu (les)

Όλο το σκηνικό είχε κάτι το μαγικό, δίπλα στο ποτάμι μέσα σε μεγάλες εκτάσεις πράσινου συνοδευόμενο με πολλιάριθμα θεάματα κάθε πραγματικά λογής. Σ’αυτά τα πλαίσια λοιπόν, υπήρχε επί μόνιμης βάσης να πλέε στο ποτάμι το παρακάτω installation από την ομάδα Dwallicht vzw. Τα βράδια λάμβανε ρόλο φάρου καθώς φωτιζόταν και έκανε ορατό το νερό γύρω του, το οποίο οριακά χανόταν από την ομίχλη και την υγρασία που χαμήλωναν αγκαλιάζοντας το χωριό. 

IMG_1842

Vzw Dwaallicht

Προσπωπικά βρήκα πως το φεστιβαλ του Chassepierre αξίζει τον κόπο μιας επίσκεψης, αλλά για τους δυσκολόπιστους οφείλω να τονίσω πως αποτελεί και μια εξαίσια τουριστική πρόταση. Το χωριό φημίζεται για την ομορφιά του στη νότια πλευρά του Βελγίου (Wallonie), αγκαλιάζοντας αρμονικά το παραδοσιάκο οικισμό στις όχθες του Semois. Συμπληρώνοντας πως εντυπωσιακή ακόμα είναι, η έντονη παρουσιά αρκετών μικρών γκαλερί τοπικής τέχνης με φωτογραφίας της φύσης ή με μικρά γλυπτά. Ακόμα, πράγμα σχεδόν σπάνιο για χωριό, οι κάτοικοι κάθε χρόνο αγκαλιάζουν και βοηθούν την οργάνωση, οι χώροι της κοινότητας παραχωρούνται στα πλαίσια του φεστιβάλ, καθώς κι αρκετοί κάτοικοι δίνουν τις αποθήκες τους για τη διαμονή και τη στέγαση των καλλιτεχνών κατά τη διάρκεια των παραστάσεων.

Οι κριτικές μόνο θετικές και προτρεπτικές για την εμπειρία μπορούν να είναι από την πλευρά μου καθώς ονειρευόμαι ήδη την επόμενη χρονιά.

info για περαιτέρω μελέτη : http://www.chassepierre.be/fr/programme (το πρόγραμμα του φετινού φεστιβάλ online)

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

Up ↑

%d bloggers like this: