Lab 14 – poste του Μονπαρνάς!

Ένα ακόμα μεγάλο πάρτυ της street art σκηνής στην πόλη του φωτούς, έλαβε τέλος!

26 Φεβρουαρίου και πέφτει αυλαία..

Lab-14-online.jpgΤο ιστορικό ταχυδρομείου της λεωφόρου Montparnasse στο 14ο διαμέρισμα του Παρισιού,μεταμορφώνεται στα πλαίσια του project LAB 14, σε ένα εμβληματικό καλλιτεχνικό πολυχώρο, που απλώνεται σε δύο ορόφου και δύο αίθουσες εκθέσεων με ποικιλία έργων, installations 3D και ψηφιακές τεχνολογίες. Σε κοινή θέα βέβαια βρίσκεται και το κοινό ατελιέ των καλλιτεχνών, φέρνοντας τον επισκέπτη σε πραγματική επαφή με τα έργα και την ιδέα τους.

Φιλοξενώντας τριάντα καλλιτέχνες, γίνεται η μήτρα των δημιουργιών τους, δίνοντας στο κοινό την ευκαρία να παρακοληθήσει μέρα με τη μέρα – βδομάδα με τη βδομάδα την εξέλιξη τους, μέχρι το τέλους του Φεβρουαρίου που ρίχνει αυλαία.

Καλλιτεχνίκη σπηλιά θα τη χαρακτήριζα λοιπόν, που έχει μαζέψει κάθε λογίς υλικά, σχήματα και χρώματα, ξεθάβοντας σχεδόν τα πρωτόγνωρα ενστικτά μας.

Η έντονη ατμόσφαιρα του χώρου δεν κρύβεται, δεν υπάρχει ούτε μισό σημείο απείραχτο – λευκό, ανεπηρέαστο από όσα συμβαίνουν. Όλα λαμβάνουν μέρος στο θέαμα και στο σύνολο.

Ξεκινώντας από τα σκαλιά – γιατί πάντα τα σκαλιά κάνουν εισαγωγή – μια σύνθεση από μινιατούρες κτιρίων θεσπόζει στο πλατύσκαλο δημιουργώντας την εικόνας της μεγαλούπολης. Το σημείο είναι σκοτεινό, στο κεντρικό κτίριο ξεχωρίζουν κάποιες τοποθετημένες φιγούρες ανθρώπων που κρατούν ευλαβικά τα δολάρια τους και φυσικά στο διπλανό, η φιγούρα του νέου προέδρου της Αμερικής, χαμογελαστή κι ετοιμοπόλεμη – κυριολεκτικά! Γιατί?

Μα γιατί πάνω από τη σύνθεση βρίσκεται ένας διακόπτης – Τολμάς να ψηφίσεις? (γράφει) –  πατώντας το διακόπτη, ανάβουν νέον λαμπάκια που ενώνουν όλη τη σύνθεση, δίνοντας την αίσθηση μια προκείμενης καταστροφής..

Lab-14-5-758x1024.jpgΣτην συνέχεια τα χρώματα αλλάζουν.. Μαύρο φόντο, πουά παντού με κοχύλια και πετρούλες.

Κάθε βήμα κι άλλο δωμάτιο ..

Συνεχίζω να προχωρώ, φτάνοντας μάλλον σ’ ένα δωμάτιο βγαλμένο από τις παιδικές μου αναμνήσεις. Ενας χώρος που θυμίζει παραμύθι του Άντερσεν, ξύλινος με έπιπλα τοποθετημένα κυριολεκτικά παντού, πόδια από τραπέζια να ξεπροβάλουν από τοίχους, μισοσπασμένα κάδρα να πλαισιώνουν την κεντρική κολώνα, και καλοφτιαγμένα σχέδια από άκρα σώματος που είναι τοποθετημένα σε κατά τόπους σημεία για να ολοκληρώσουν αυτή την εντυπωσιάκη σύνθεση.

NORULESCORP-300x300.jpg

Σημείο αναφοράς, μια μικρούλα πόρτα που ενώνει αυτό και το δίπλα, κυριολεκτικά μια τοσοδούλα πόρτα για παιδάκια! Παρ’όλα αυτά, πολλοί επισκέπτες την θεώρησαν τρόπο πρόσβασης από τη μια μεριά στην άλλη. Αναρωτήθηκα για λίγο τι νόημα είχε αυτό σαν κίνηση, αν ήταν κάπως αστείο ή δεν ξέρω..

Συνέχισε να μου φαίνεται ανούσιο κι έφυγα!

Αφήνοντας λοιπόν πίσω, τις παιδικές μου αναμνήσεις, περνάω στον απέναντι χώρο που είναι σαν μαύρο κουτί μ’ένα τεράστιο κρεμασμένο ελέφαντα.Lab-14-2-1024x759.jpgΗ κατασκευή του είναι από ξυλάκια τοποθετημένα έτσι ώστε να διαγράφουν τη φιγούρα του . Στον τοίχο μια αφίσα που σε προσκαλεί να κοιτάξεις από πίσω – αναρωτιέμαι – υπάρχει όντως κάτι κρυμμένο ή ο καλλιτέχνης παίζει με τη φύση της ανθρώπινης περιέργειας?

Σε κάθε περίπτωση, πάω να δω.Photo 18-02-2017 18 45 16.jpgΉταν τελικά ένα ογκώδες περιτύλγιμα που έκρυβε στον πυρήνα του μια μινιατουρίστικη χρωματιστή σύνθεση ενός δεντρόσπιτου μέσα στο δάσος.

Σχεδόν μεταφορικής σημασίας εικόνα δείχνει πως το γκρί ογκώδες περιτύλιγμα μπορεί να είναι κάτι πολύ μικρό και πολύχρωμα στην ουσία.C28Z7VjWEAAtPIi.jpgΣτο τέλος του διαδρόμου βλέπω κάποια κόκκινα φώτα και σαν άλλη Μπλανς Ντιμπουά προχωρώ στο ναό .. μιας κουκουβάγιας!

Κατακόκκινος χώρος – κυριολεκτικά κάθε αντικείμενο στην απόχρωση του κόκκινου, από πάνω μέχρι κάτω, σε όλα τα επίπεδα, σε κάθε επιφάνεια, τα πάντα είναι κόκκινα!

Μια μυστικιστική σχεδόν διάθεση στο χώρο, όπου είναι φτιαγμένος σαν εσωτερικό καθολικής εκκλησίας με παγκάκια γύρω από ένα υπερυψωμένο βάθρο στο κέντρο. Το μέρος σχεδόν σου δίνει την αίσθηση μιας τελετής στο δάσος.

Συνεχίζοντας την περιήγηση μου βρίσκομαι στην άλλη πλευρά του κτιρίου, την μάλλον πιο λιλιπούτια φαντάζομαι, βάση των χρωμάτων στο διάδρομο και την τεχνική του φωτορεαλισμού που δίνουν 1000 αποχρώσεις.

Το επόμενο που με μαγεύει σ’αυτή την πλευρά είναι οι πόρτες, πόρτες παντού, κλειστοί χώροι που κρύβουν τους δικούς τους κόσμους.

Ανοίγω την πρώτη .. Το εργαστήριο ενός τρελού επιστήμονο, ολόκληρη η σύνθεση είναι το έργο.

Χώρος σκοτεινός μαζεμένος, σχεδόν συμπιεσμένος στη βία των 5 τετραγωνικών, ράφια, βιβλιοθήκες και αντικείμενα γύρω-γύρω τοποθετημένα σε 3 τοίχους. Ένα γραφειάκι μικρό και χωμένο κάτω από τη χαρτούρα διαγράφεται με δυσκολία, ο ελάχιστος φωτισμός έρχεται από χρωματιστά λαμπάκια νέον τοποθετημένα κοντά σε λεπτομέρειες από σημειώσεις – μπουκάλια μετρήσεων και βιβλία.

Έπειτα άλλο δωματίο – πάρτυ με τη φαντασία μου, σαν χώρος προβολής, στημένος με χρώματα από κρυφούς φωτισμούς και μια μικροσκοπική οθόνη στον τοίχο που δείχνει την εναλλαγή εικόνων που παίζουν με την αντιληψή ασταμάτητα και βασαντιστικά.

Στο τέλος του διαδρόμου, βρίσκομαι ανάμεσα σε δύο πλευρές, δεξιά μου το άγνωστο κι αριστερά μου η γκαλερί.

Photo 18-02-2017 18 56 32.jpg

Πάνω από την πόρτα της γκαλερί γράφει – επιτρέπεται το φλας – χαμογελάω και βγάζω φωτογραφία. Το κάποιο επιστημονικό μου υπόβαθρο κλωτσάει – γνωρίζω πως  οι κανονισμοί των μουσείων για τις λήψεις φωτογραφιών  γίνονται όλο και πιο αυστηροί, και κάποιες φορές οι λόγοι είναι υψίστης σημασίας για τη συντήρηση των έργων, το καταλαβαίνω το σέβομαι αλλά η επανάσταση άργησε μια μέρα κι εγώ θα συμμετέχω όσο μπορώ στον αλλαγή.

ob_b3f83f_lab14-5.jpg

Προχωρώ στην γκαλερί, στα δεξιά μου : ογκώδη γλυπτά γυναικείων σωμάτων μεγάλα – σχεδόν εύθραυστα από το βάρος τους, ξεπηδούν από τους τοίχουν, το μοναδικό δωμάτιο κλειστό δωμάτιο στο χώρο είναι το ατελιέ του κίτς πιθανότατα. Μαύρο και χρυσό παντού, μάλλον μαύρο πλαίσιο και χρυσό παντού, τα πάντα χρυσά, το δωμάτιο ντυμένο χρσυό, αντικείμενα κι έπιπλα χρυσά.

Βγαίνω και συνεχίζω στη γκαλερι που είναι σε δύο επίπεδα από τη μια πλευρά κάποια έργα τοποθετημένα και καλλιτεχνές είτε καθισμένοι στο μεγάλο τραπέζι συζητούν, είτε τακτοποιούν τις δημιουργίες τους, είτε απλά ετοιμάζουν την επόμενη..

Ενδιαφέρον σημείο γνωριμίες σκέφτομαι και συνεχίζω στον υπόλοιπο χώρο. Μια εικόνα από κλασσική γκαλερί εμφανίζεται μπροστά μου με λευκούς-γκρί τοίχους, καθαρές επιφάνεις διακοσμημένες από τους κρεμασμένους με τάξη πίνακες.

Παίρνω μια γεύση από την εμπορική πλευρά του πράγματος και κατευθύνομαι στην άλλη πλευρά όπου βρίσκω ένα χώρο σαν χωλ να φιλοξενεί μια συλλογή από παλιές ηλεκτρικές συσκευές – υπολογιστές, γραφομηχανές, τηλέφωνα, κασέτες, γραμόφωνα . Στη κεντρική γωνία του μικρού δωματιόυ απέναντι από την πόρτα βρίσκεται ένας μεγάλος όγκος. Πάω να βγάλω μια φωτογραφία και στην οθόνη μου διαγράφεται η μορφή ενός ρομπότ, κοιτάω καλύτερα κι όντως μοιάζει με μια ρομποτική φιγούρα στημένη από τις συσκεύες.

Photo 18-02-2017 19 14 35.jpg

Όμορφη και συνάμα μελαγχολική σύνθεση.

Συνεχίζω λίγο πιο μέσα, όπου ξαφνικά συνδέομαι πραγματικά με το χώρο.

Θα την περιγράψω όσο πιο απλά και σύνθετα μπορώ, όπως την ένιωσα. Η διάταξη του χώρου μοιάζει μ’ένα εγκαταλελειμένο σπίτι – χώριο βομβαρδισμένο, ταξιδευοντάς με στη Βαγδάτη του 2000.

Photo 18-02-2017 19 06 11.jpg

Διαμπερές και χωρίς κουφώματα. Μπαίνω από το πρώτο άνοιγα που βρίσκω,  στη πρώτη ματιά βρίσκω ένα γκράφιτι – φωτογραφία, σε κάθε γωνία, συγκεντρώνω το βλέμμα μου στις εικόνες, άνθρωποι ξεπροβάλλουν από παντού, με άλλη κουλτούρα κι άπο άλλη ήπειρο δημιουργούν μαγικά πορτραίτα που σε πείθουν ότι λίγο ακόμα και θα βγούν από τον τοίχο. Κάνω μια βόλτα, νιώθω πως ταξιδεύω, άνθρωποι όμορφοι κι ήρεμοι ζουν στα συντρίμια της πόλης, ο κεντρικός χώρος έχει τούβλα που συνεχίζουν από τις τοιχογραφίες και δέντρα που πλαισιώνουν το σκηνικό. Μια υπέροχη ιδέα, καλοδουλεμένη με προσοχή και σεβασμό, το ιδιαίτερο στήσιμο σε μεταφέρει αλλού.

Έτοιμη να φύγω, κατεβαίνω τις σκάλες κι έρχομαι αντιμέτωπη με τα σχέδια της γνωστής γαλλίδας street artiste Madame, τα οποία πλαισιώνουν τον σκοτεινό κεντρικό διάδρομο ανάμεσα στις τελευταίες αίθουσες και την κεντρική πόρτα. Κλειστές πόρτρες μπροστά και πίσω παίζουν με το φως και το σκοτάδι άρα και με το εμφανές και μη των έργων ανάλογα με την κίνηση τους.

Photo 18-02-2017 19 27 08.jpg

Στο ταβάνι, κρεμασμένα σε όλο το μάκρος, μάτια – εντυπωσιάκα, κάτι έχουν πάνω και προσπαθώ να παρατηρήσω καλύτερα. Ψάχνοντας κάποια λεπτομέρεια, κοιτάω στο πάτωμα όπου είναι κολλημένα τα ίδια μάτια σε μεγάλο μέγεθος. Τα μάτια έχουν μια κόπιτσα στο σκληρό χιτώνα, που μάλλον δεν είναι και τόσο σκληρός! Τα πατάω με χάρη και κοιτώ τους τοίχους δίπλα μου, μια γυναικεία φιγούρα ξεπροβάλει, ξαπλωμένη κι αιθέρια με κατακκόκινα χείλια. Υπογράφω, ο διάδρομος είναι γένους θηλυκού.

Διασχίζοντας το διάδρομο, φτάνω στην δεύτερη και κεντρική γκαλερί  που φιλοξενεί και μια μικρή καντίνα – μπαρ, κάνοντας την ατμόσφαιρα ακόμα πιο πολύ ευχάριστη για ανταλλαγή καλλιτεχνικών και λοιπών απόψεων στη βραδινή έξοδο.

imagesk.jpg

Φεύγοντας, στέκομαι δίπλα στην κεντρική πόρτα, οι φύλακες ακούν μουσική από ένα μικρό ραδιοφωνάκι κι εγώ παρατηρώ μια στοίβα από κουτιά ταχυδρομείου. Δεν δίνω απόλυτη προσοχή στο τραγούδι, δεν το γνωρίζω άλλωστε, αλλά ασυνείδητα αναρωτιέμαι αν είναι μέρος του εκθέματος ή απλά τυχαίο.

Προφανώς ήταν μια συγκυρία που έδωσε μια ευχαριστά μελαγχολική νότα στο τέλος της επισκεψής μου, ίσως επειδή όταν έφτασα ο κόσμος έκρυβε την είσοδο δεν κατάφερα να το δω από την αρχή. Ίσως και τα πράγματα ήρθαν έτσι ώστε να ενώσω το πάζλ και το έργο με τα δέματα να μ’ ακολουθήσει στην έξοδο. Ένας πύργος από κουτιά με γραμμένα ονόματα και σχέδια αφηρημένα μου δίνει την αίσθηση πως έχουν ένα παραλήπτη κι έναν αποστολέα. Αρκετά ποιητικό, αλλά κι ευχάριστο κλείσιμο.

Όλα μαζί συντέλεσαν έτσι ώστε να είναι μια ευχάρηστη παρένθεση στην κάπως γκρίζα κι άτονη καθημερινότητα του Παρισιού.

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

Up ↑

%d bloggers like this: